Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2014

Λορέντζος Μαβίλης: όλα τα σονέτα (μέρος 3ο)

Εικόνα
Μέρος 2ο

Μέρος 1ο

Όλα σε μορφή pdf


ΧΑΡΡΙΣ                                                                       Χερουβικής χαράς χρυσός αθέρας  σ’ εφλόγισε πατώντας της Ηπείρουτο χώμα, σα στην πλατωσιά του απείρουν’ άστραφτε από το «εν τούτω νίκα» ο αιθέρας,
και σα σε λάμψη παρουσίας δευτέραςμ’ αποκαλυπτικού αγαλλίαση ονείρουνά ’βλεπες στο βυθό του Παμπονήρουνα γκρεμιστεί η Τουρκιά, το ανίερο τέρας.
Και σε λόγου σου τότε έκαμες τάμανα φτάσεις όπου αυτός μόνος ξαμώνειπου ’ναι ποιητής και μάρτυρας αντάμα.
Του Απόλλωνα όχι η χάρη, η δόξα μόνησου ’λειπε του θανάτου −κι ένα βόλισ’ έστειλ’ ήρωα στο ηλύσιο περιβόλι.

ΝΙΚΟΣ ΚΟΓΕΒΙΝΑΣΚαι αν είναι άλλη ζωή, θα ’ναι για σένα ο αθέρας τουτηνής. Βαθιά γαλήνησιωπής αρμονικιάς θα μεγαλύνειτα πλήθια μάγια σμίγοντάς τα σ’ ένα
θεράπιο θεϊκό∙ τη μια παρθέναπου εφίλησες κι ο πόθος σου την κρίνει,τα πέντε σας παιδιά που άχραντοι κρίνοι ανθούν κι αλλιώς σου μοιάζει το καθένα
πεντάμορφο, και τ’ άδολο της Γνώσηςανάμα, και τη φώτιση του Ωραίουκι όσα δάκρυα φτωχών έχε…

Λορέντζος Μαβίλης: όλα τα σονέτα (μέρος 2ο)

Εικόνα
Μέρος 1ο

Μέρος 3ο

Όλα σε μορφή pdf


ΕΛΙΑΣτην κουφάλα σου εφώλιασε μελίσσι,γέρικη ελιά, που γέρνεις με τη λίγηπρασινάδα που ακόμα σε τυλίγεισα να ‘θελε να σε νεκροστολίσει.
Και το κάθε πουλάκι, στο μεθύσιτης αγάπης πιπίζοντας, ανοίγειστο κλαρί σου ερωτιάρικο κυνήγι,στο κλαρί σου που δε θα ξανανθίσει.
Ω πόσο στη θανή θα σε γλυκάνουν,με τη μαγευτικιά βοή που κάνουν,ολοζώντανης νιότης ομορφάδες
που σα θύμησες μέσα σου πληθαίνουν.Ω να μπορούσαν έτσι να πεθαίνουνκαι άλλες ψυχές, της ψυχής σου αδερφάδες.

ΟΜΟΡΦΙΑΣε  σταυροδρόμια αγέλαστα, όπου σκλάβοιτης δουλειάς, τυραγνιούνται στο λιοβόρι,σαν κολασμένοι, εμπόροι και μαστόροι,κι όλους, από το χτίστη ως το μανάβη,
διάφορου δίψα μόνο τους ανάβει−περνάς εσύ τόμου σκολάσεις, κόρη,σαν περιστέρι, και το αγνό σου θώριτέλεια κάθε άλλη επιθυμία τους παύει.
Μακριά απ’ τ’ ανθισμένα περιβόλιακαι αφώτιστοι απ’ της τέχνης την αχτίδα,όμως για σε ξεχνούν καθ’ έγνοια δόλια
και ειρηνεμένοι σαν από άγια ελπίδασε καμαρώνουν μουρμουρίζοντάς σου:«Η Παναγιά, πιτσούνι μου, κο…